ထိုင်းအစိုးရသစ်၏ မြန်မာ့အရေး ချဉ်းကပ်မှုနှင့် မူဝါဒအပြောင်းအလဲများ
သတင်းနှင့် မီဒီယာ ကွန်ရက်။
၂၀၂၆ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၈ ရက်။
(ဘန်ကောက်ပို့စ် (Bangkok Post) သတင်းစာတွင် ဝါရင့်သတင်းစာဆရာ ကာဝီ ချောင်ကစ်တာဝန်း (Kavi Chongkittavorn) ရေးသားသည့် “THAI PIVOT” အမည်ရှိ ဆောင်းပါးမှ ကောက်နုတ် တင်ပြထားသည်)
မကြာမီက ကျင်းပခဲ့သော ထိုင်းနိုင်ငံ အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲ၌ ဖုမ်ဂျိုင်ထိုင်းပါတီ (Bhumjaithai Party) အပြတ်အသတ် အနိုင်ရရှိခဲ့ပြီးနောက်၊ ဝန်ကြီးချုပ် အနုတင် ချန်ဝီရကူးလ် (Anutin Charnvirakul) ဦးဆောင်သည့် ဒုတိယမြောက် အစိုးရသက်တမ်းတွင် ထိုင်းနိုင်ငံ၏ နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒသည် ပိုမိုခိုင်မာ၍ ထက်မြက်သော လမ်းကြောင်းသို့ ကူးပြောင်းလာရန် ရှိနေသည်။
အထူးသဖြင့် မြန်မာ့အရေးနှင့် ပတ်သက်၍ အနုတင် (၂) အစိုးရသည် ယခင်အစိုးရများထက် ပိုမို၍ “မူဝါဒနှင့် အခြေခံစံနှုန်းများအပေါ် ရပ်တည်သည့် သံတမန်ရေး” (Principled Diplomacy) ကို ကျင့်သုံးလာမည် ဖြစ်သည်။
ဤအခြေအနေသည် မြန်မာစစ်ကောင်စီအပေါ် ဆက်ဆံရာတွင် ယခင်ကထက် ပိုမိုပြတ်သားသော တောင်းဆိုမှုများ ရှိလာနိုင်သည့် လက္ခဏာတစ်ရပ် ဖြစ်ပါသည်။
+++ အာဆီယံ ဘုံသဘောတူညီချက်အပေါ် ရပ်တည်ချက် +++
အနုတင်အစိုးရသစ်သည် မြန်မာနိုင်ငံအနေဖြင့် အာဆီယံ၏ ဘုံသဘောတူညီချက် ၅ ရပ် (5PC) ကို အပြည့်အဝ လိုက်နာရန် မျှော်လင့်ထားပါသည်။ အထူးသဖြင့် အောက်ပါအချက်များကို အလေးထား ဆောင်ရွက်သွားဖွယ် ရှိပါသည်။
- ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် အပါအဝင် နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားများအားလုံး လွှတ်ပေးရန်။
- သက်ဆိုင်သူအားလုံး ပါဝင်နိုင်သည့် နိုင်ငံရေးဆွေးနွေးပွဲများ ဖြစ်ပေါ်လာစေရန်။
- လူသားချင်းစာနာမှုဆိုင်ရာ အကူအညီများကို အဟန့်အတားမရှိ ပေးအပ်နိုင်ရန်။
+++ဖူးခက်တွေ့ဆုံပွဲနှင့် အချက်ပြမှုများ +++
လောလောဆယ်တွင် ထိုင်းနိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး သီဟာဆက် ဖူကက်ကော (Sihasak Phuangketkeow) သည် မြန်မာစစ်ကောင်စီ၏ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ဦးသန်းဆွေနှင့် ဖူးခက်မြို့တွင် တွေ့ဆုံရန် စီစဉ်ထားပါသည်။
ဤတွေ့ဆုံမှုသည် မြန်မာ့ရွေးကောက်ပွဲအလွန် အခြေအနေများကို ဆွေးနွေးရန်ဖြစ်ပြီး ထိုင်းနိုင်ငံအနေဖြင့် မြန်မာ့အရေးတွင် အဓိက “ကြားခံတံတား” (Bridge) အဖြစ် ဆောင်ရွက်လိုသည့် ဆန္ဒကို ပြသခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် မြန်မာဘက်မှ သိသာထင်ရှားသည့် တိုးတက်မှု (Meaningful Progress) ပြသနိုင်မှသာ ထိရောက်သော ဆက်ဆံရေး ဖြစ်ထွန်းမည်ဟု ထိုင်းဘက်က အတိအလင်း ဆိုထားပါသည်။
+++ နယ်စပ်တည်ငြိမ်ရေးနှင့် အမျိုးသားအကျိုးစီးပွား +++
မြန်မာ့ပြည်တွင်းစစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် စစ်ဘေးရှောင်ဒုက္ခသည်များနှင့် နေရပ်စွန့်ခွာရသူ (Displaced Persons) များပြားလာမှုသည် ထိုင်းနိုင်ငံအတွက် စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်လာပါသည်။
ထို့ကြောင့် နယ်စပ်တည်ငြိမ်ရေးအတွက် စစ်ကောင်စီသာမက အခြားသော သက်ဆိုင်သူများ (Stakeholders) အားလုံးနှင့်ပါ ထိတွေ့ဆက်ဆံသွားရန် ထိုင်းအစိုးရက ပြင်ဆင်ထားပါသည်။
အနုတင် (၂) အစိုးရသည် အမျိုးသားရေးဝါဒီ (Nationalist) မဲဆန္ဒရှင်များ၏ ထောက်ခံမှုဖြင့် အာဏာရလာခြင်းကြောင့် ထိုင်းနိုင်ငံ၏ လုံခြုံရေးနှင့် စီးပွားရေးအကျိုးစီးပွားကို အဓိကထား ကာကွယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မြန်မာ့အရေးသည် ထိုင်းနိုင်ငံ၏ အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်လာပါက ယခင်ကထက် ပိုမိုပြတ်သားသော တုံ့ပြန်မှုများ မြင်တွေ့ရနိုင်ပါသည်။
အချုပ်အားဖြင့်ဆိုသော် အနုတင် (၂) အစိုးရ၏ မြန်မာ့အရေး ချဉ်းကပ်ပုံသည် “အခြေအနေသတ်မှတ်ချက်များအပေါ် မူတည်၍ ထိတွေ့ဆက်ဆံခြင်း” (Engagement with Conditions) ပုံစံသို့ ကူးပြောင်းသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ဆောင်းပါးရှင် ကာဝီက သုံးသပ်တင်ပြထားပါသည်။
