အိန္ဒိယ၏ ပထမဆုံး ပြည်တွင်းဖြစ် ဟိုက်ဒရိုဂျင်သုံးရထား စတင်ပြေးဆွဲ
သတင်းနှင့် မီဒီယာ ကွန်ရက်။
၂၀၂၆ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၁၇ ရက်။
အိန္ဒိယဝန်ကြီးချုပ် နာရင်ဒရာမိုဒီသည် နိုင်ငံ၏ ပထမဆုံး ဟိုက်ဒရိုဂျင်စွမ်းအင်သုံး ရထားကို သောကြာနေ့က စတင်ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်သည်။
ယင်းသည် အိန္ဒိယကို ကာဗွန်ထုတ်လွှတ်မှု လုံးဝမရှိသည့် သန့်စင်စွမ်းအင်နည်းပညာသုံး စွမ်းဆောင်နိုင်သော ကမ္ဘာ့လက်ဆုပ်လက်ကိုင်နိုင်ငံအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်နိုင်ငံ ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။
နိုင်ငံပိုင် အိန္ဒိယမီးရထားဌာနက တီထွင်ထားသည့် အပြာရောင်ရထားတွဲဆိုင်းသည် ဟိုက်ဒရိုဂျင်နှင့် အောက်ဆီဂျင်တို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ ရထားပေါ်တွင် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ထုတ်လုပ်ရန် ဟိုက်ဒရိုဂျင်လောင်စာဆဲလ် (Hydrogen Fuel Cells) များကို အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်သည်။
၎င်းရထားသည် ပုံမှန်ဒီဇယ်စက်ခေါင်းများကဲ့သို့ ညစ်ညမ်းသည့် အိတ်ဇောမီးခိုးများ ထွက်ရှိမည့်အစား ရေနှင့် ရေနွေးငွေ့များကိုသာ ထုတ်လွှတ်သောကြောင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုမိုသန့်စင်စေမည်ဖြစ်သည်။
ဝန်ကြီးချုပ်မိုဒီသည် “Namo Green Rail” ဟု အမည်ပေးထားသည့် အဆိုပါ ဟိုက်ဒရိုဂျင်ရထားကို မြို့တော်နယူးဒေလီနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်းထိစပ်နေသည့် ဟာရီယာနာ (Haryana) ပြည်နယ်မြောက်ပိုင်းရှိ ဂျင်ဒ် (Jind) မြို့မှ ဆိုနီပတ် (Sonipat) မြို့အထိ ၈၉ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားသော ခရီးစဉ်အတွက် အချက်ပြအလံဝှေ့ယမ်းကာ စတင်ပြေးဆွဲပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
၁,၂၀၀ ကီလိုဝပ်ရှိ ဟိုက်ဒရိုဂျင်လောင်စာဆဲလ် မောင်းနှင်မှုစနစ်သုံး Namo Green Rail ရထားကြောင့် အိန္ဒိယသည် ဂျာမနီ၊ ဂျပန်၊ တရုတ်နှင့် အမေရိကန်တို့ကဲ့သို့ မီးရထားကွန်ရက်တွင် ကာဗွန်ထုတ်လွှတ်မှုမရှိသည့် နည်းပညာကို အသုံးပြုနေသော ထိပ်တန်းနိုင်ငံများစာရင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
မီးရထားဝန်ကြီးဌာန၏ ထုတ်ပြန်ချက်အရ တွဲဆိုင်း ၁၀ တွဲပါဝင်သည့် အဆိုပါရထားသည် ခရီးသည် ၂,၆၀၀ ဦးအထိ တင်ဆောင်နိုင်ပြီး တစ်နာရီလျှင် အမြင့်ဆုံး ၇၅ ကီလိုမီတာ နှုန်းဖြင့် မောင်းနှင်နိုင်ရန် မျှော်မှန်းထားသည်။
လက်ရှိ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် ပြေးဆွဲနေသည့် ဟိုက်ဒရိုဂျင်ခရီးသည်တင်ရထားအများစုမှာ တွဲဆိုင်း ၂ တွဲ သို့မဟုတ် ၃ တွဲသာ ပါဝင်ပြီး ဒေသတွင်း ခရီးတိုများတွင်သာ အဓိကပြေးဆွဲနေကြခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုရထားသည် အိန္ဒိယနိုင်ငံအတွင်း၌သာ ပုံစံထုတ်၊ အင်ဂျင်နီယာလုပ်ငန်းလုပ်ဆောင်ပြီး ပေါင်းစပ်တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်ကာ၊ ပြည်တွင်းဖြစ်နည်းပညာကို အသုံးပြုထားခြင်းကြောင့် အဆင့်မြင့်မီးရထားအင်ဂျင်နီယာကဏ္ဍတွင် နိုင်ငံ၏တိုးတက်လာသော စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြသနေသည်။
ထို့ပြင် ဂျင်ဒ်မြို့တွင် အဆိုပါရထားအတွက် သီးသန့်ဟိုက်ဒရိုဂျင်သိုလှောင်မှု၊ လောင်စာဖြည့်တင်းမှုနှင့် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုဆိုင်ရာ အခြေခံအဆောက်အအုံများကိုလည်း တည်ဆောက်ထားသည်။
ဤဟိုက်ဒရိုဂျင်ရထား ပြေးဆွဲခြင်းသည် အိန္ဒိယမီးရထားကဏ္ဍတွင် ၂၀၃၀ ပြည့်နှစ်၌ ကာဗွန်ထုတ်လွှတ်မှု လုံးဝမရှိစေရန် (Net-zero emissions) ချမှတ်ထားသည့် ရည်မှန်းချက်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
